emerytura była dla mnie długo jak ufo. gadają, ale sama przecież jej nie zobaczę. jestem młoda piękna i emerytura mnie nie dotyczy. pisma z zusu wpinałam do segregatora bez uprzedniego czytania, bo i po co? emerytura jest dla starych ludzi. ja nie mam z nią nic wspólnego. zus jest dziurawym wiadrem, żrą wszyscy tylko nie emeryci. historie o babciach i dziadkach, którzy mają po 800 zł i muszą wybierać: pożywienie bądź leki - krążą sobie, ale ja przecież jestem młoda, będę jeszcze długo pracować a emerytura nawet nie majaczy na horyzoncie

tak sobie żyłam w błogostanie pozaemeryturowym. w psychicznym dobrostanie. aż tu nagle pan premier wygłosił expose

owo expose zbiegło się chyba z początkiem mojego kryzysu wieku średniego. tenże kryzys, podobnie jak emerytura, dotyczył wielu osób które znam. ale nie mnie

w radiu gadali cały dzień, expose itepe a ja uparcie lily allen maria awaria i stare dobre ONA. w pewnym momencie poczułam dziwny niepokój. emerytura, podatki... czyżby chodziło też o mnie? jeszcze próbowałam ignorować medialną wrzawę, ale wieczorem włączyłam wiadomości i zapoznałam się ze szczegółami. i dół. nora. dolina. wygrzebałam z segregatora ostatnie pismo z zusu. kurwa ile dostane? ja pierdole, czy to są jakieś żarty?!

nie, to nie są żarty. jeśli dam radę dociągnąć aktywnie zawodowo do 67 roku życia, jeśli mój mózg się wcześniej nie zlasuje, jeśli nie umrę na zawał, raka czy udar - przejdę na emeryturę. to już poczytam sobie za sukces. niestety, bardzo pozorny. wpierdalanie bułek z margaryną nie brzmi zachęcająco. jeśli będę statystyczna tj dożyję 80 lat (szczerze wątpię!) to czeka mnie 13 lat klepania biedy po chudej dupie

nie, ja nie mam skłonności do czarnowidzenia czy pesymizmu. a serio deprecha mi się włączyła. wstaję po 6, jestem w domu po 17. i tak od momentu kiedy skończyłam studia. i co? ano gówno

ale trzeba ratować nasz kraj! przed kryzysem! zaciskać pasa! żeby nie zbankrutować! banki rządy i giełdy nie mogą zbankrutować! my wszyscy musimy im pomóc. kochasz swój kraj? pomóż mu! sam zakończ swoje życie w najbardziej odpowiednim dla kraju momencie! słyszałam, że rząd drukuje już specjalne broszury dla przyszłych samobójców. z dobrze poinformowanego źródła wiem, że samobójstwo zalecane jest już po 60 roku życia (zwolnij miejsce pracy dla młodszych!). w broszurze znajdziemy również listę najbardziej skutecznych sposobów popełniania samobójstw. lista jest ponoć zerżnięta słowo w słowo z amerykańskich stron-poradników dla samobójców, ale w świetle konieczności cięcia kosztów jest to jak najbardziej zrozumiałe.
rząd oczywiście dba o swoich obywateli i planuje zatrudnić kilkuset psychoterapeutów, którzy będą pomagać podejmować decyzje o samobójstwie. jest nawet projekt 'spychania ze skały'. autorzy pozazdrościli mieszkańcom tybetu, którzy swoich stareńkich bliskich prowadzą na odludne skaliste miejsce i tam albo obserwują jak dziadyczka sam pomaga krajowi, albo mu serdecznie pomagają krajowi pomóc

niedlugo broszura trafi do wszystkich zakładów pracy i moje ulubione panie haerki będą obowiązkowo wręczały je każdemu nowemu pracownikowi jednocześnie informując o najskuteczniejszym sposobie popełnienia samobójstwa i wieku w jakim jest ono zalecane i wręcz wskazane