Oraz nie powinien być beztrosko rozmnażany, prawdaż. No ale.

Kicia chce do szafy, bo w ukryciu czuje się bezpieczniej. Spraw jej chociaż pudło z niedużym otworem, uszanuj instynkt kociej mamy.

Kociaki mogą być oddzielone od mamy po 12 tyg. życia. Nie wcześniej. Inaczej mamy brak socjalizacji i kłopoty z psychiką kota. Np. objawy choroby sierocej, agresję, brak umiejętności współżycia z innymi zwierzakami. Innymi słowy: wydając kociaki przed 12 tyg. życia robisz im krzywdę.

Przed wydaniem:

- zaszczep i odrobacz koty. To kosztuje, ale przecież chciałaś mieć kocięta, to teraz bądź za nie odpowiedzialna. Nie możesz pozwolić, by z braku szczepień umarły w męczarniach na panleukopenię, albo straciły wzrok z powodu kociego kataru. Bo oczywiście wcześniej przebadałaś kotkę i ojca kociąt, i wiesz, że nie mają FIV i Felv? No i jesteś pewna, że rodzice nie są spokrewnieni, więc kocięta nie mają wad genetycznych?

- wysterylizuj. Bo inaczej mogą trafić na takich nieodpowiedzialnych co to je sobie beztrosko, dla chęci posiadania kociaków (czyli dla kaprysu) będą rozmnażać. Co przy nadpopulacji kotów w Polsce jest idiotyzmem. Polecam odwiedziny w najbliższym schronisku dla zwierząt.

- dom powinien być niewychodzący! . Wychodzący kot jest narażony na zgubienie się, choroby, wypadki i śmierć pod kołami samochodu. Tak w męczarniach ginie zbyt wiele kotów, by na to wciąż pozwalać. Kot nie musi wychodzić z domu. O ile nie był to kot dziki, urodzony i wychowany na wolności, to nie powinien wychodzić z domu sam bez opieki. A okna i balkon powinny być zabezpieczone siatką.

Podsumowując: skoro beztrosko powołałaś na świat nowe koty, to przynajmniej teraz się dokształć i postępuj odpowiedzialnie. Miałaś mnóstwo szczęścia, że kotka i kocięta przeżyły trudny poród. Ale zapas szczęścia kiedyś im się skończy. A to obciąży tylko i wyłącznie Twoje sumienie.

Myrta,
owszem hodowle oddają kocięta po ukończeniu przez nie 12 tyg. Ale z sufitu sobie tej daty nie wzięto. To po prostu najlepszy termin na separację dzieci od matki.
I czym innym jest sytuacja, gdy kocięta są z interwencji, zabrane z ulicy, ratowane z zagrożenia życia. Wtedy faktycznie wychowuje się takie młode bez matki. Nawet od kilkudniowych osesków. I koty żyją. Ale - nie da się ukryć - wiele z nich ma objawy choroby sierocej, np. namiętnie ssie szmatki, ludzkie palce, sznurki itp. Inne miewają kłopoty z nawiązaniem kocio-kocich relacji. I to nie są wymysły moje, tylko fakty. Dlatego jeśli jest możliwość, by kocięta były z matką do 12 tygodnia - a u Anuliny taka możliwość jest - to tak powinno się zrobić. Inaczej świadomie naraża się kociaki na kłopoty.

I podtrzymuję całą resztę - przed wydaniem kocięta powinny być odrobaczone, zaszczepione i wysterylizowane. Oraz wydane do domów odpowiedzialnych, z zabezpieczonymi oknami, nie wypuszczających kotów na dwór.

I tak, koty to obowiązki. Jak każde inne zwierzę w domu. Wychodzący kot jako zwierzę bezproblemowe to mit . Proponuję powiedzieć to właścicielom zwierzaków, które muszą być długo leczone, bo przywlokły z dworu choroby; które wracają do domu pokiereszowe po walkach z dzikimi kotami; które trzeba uśpić, bo wnętrzności pogruchotał im samochód; które nigdy się po takim "spacerku" nie odnalazły.

No i posiadanie kota nie oznacza zakazu wyjazdów. Koty domowe, przy zapewnieniu im kuwet, odpowiedniej porcji jedzenia i wody, są w stanie same być w domu przez 2-3 dni. Gdy ktoś wyjeżdża na dłużej, to zabiera ze sobą kota lub powierza opiece przyjaciół/rodziny. To się da zorganizować. Jeśli ktoś tego nie wyobraża sobie, to niech nie przygarnia kociaka.

Niestety, w wielu sprawach wymaga od ludzi kwalifikacji, dokumentów, potwierdzenia umiejętności, a tylko na posiadanie dzieci i zwierząt nie trzeba mieć "papierów". Szkoda.

PS. A co do mojego poczucia misji. Po prostu szlag mnie trafia jak widzę ludzką bezmyślność, za którą wcześniej czy później zapłacą koty. Za dużo wiem, za dużo widziałam by optymistycznie myśleć "aaa tam, jakoś się ułoży". I tyle.

wkurzają mnie ciągłe krzyki, że nie wolno rozmnażać kotów. tak, wysterylizujmy wszystkie, to będziemy mieli tak jak w Niemczech, gdzie przez jakiś czas ciężką kasę trzeba było płacić za zwykłego dachowca, ale ludzie płacili, bo mieli najazd gryzoni. nie dajmy się zwariować. swoją kotkę wysterylizowałam, ale już po pierwszej rui (tak mi weterynarz radził), dlatego że nie chciałam odpowiedzialności związanej z ciążą i szukaniem domów kociakom, ale jeśli ktoś może sobie na to pozwolić to jestem za. poza tym, swoją kotkę dostałam, gdy miała ok. 8 tygodni i jest zdrowa psychicznie i fizycznie.
no, nie dajmy się zwariować, nie każdy jednak rozmnaża koty, żeby je potem porzucić i obligatoryjnie wszystkie będą nieszczęśliwe i lepiej żeby się nie urodziły.

P, Myrto,
nie zarzucałam nigdy Anulinie, że rozmnaża koty po to, by je potem potopić. Jak najdalsza jestem od tego!
Tu chodzi o coś innego. Takie drobne łańcuchy zdarzeń, na których końcu - niestety - ale może się znaleźć nieszczęśliwy kot. Po kolei:

a) rozmnażanie nierasowych kotów - młode kocięta - ludzie się zachwycają, bo słodkie - biorą kocięta - a tymczasem w schronie gaśnie kolejny kot, bo to powołane z rozmysłem na świat kocię właśnie zajęło mu miejsce w jakimś domu.
Gdyby schroniska były puste, to ok - rozmnażajmy nierasowce. Ale schroniska są pełne. Byliście tam kiedyś? Widzieliście koty, które z powodu schroniskowej depresji odmawiają jedzenia i picia? Widzieliście koty, które rzucają się na kraty boksów, bo chcą do człowieka? Widzieliście kociaki, które umierają w schronie, bo nikt, choćby bardzo chciał, nie jest im w stanie zapewnić odpowiedniej opieki? Takie widoki trudno zapomnieć

b) oddanie kociąt przed 12 tyg. - bardzo prawdopodobne objawy choroby sierocej + kłopoty z socjalizacją
Powtórzę, to nie wymysł. To fakt. Jeśli Wasze kotki, choć wcześnie rozłączone z matką, mają się dobrze - to super. Ale dacie gwarancję, że z kotkami Anuliny będzie tak samo? Że za pół roku nie dostanie kociaka z powrotem, bo "on jest dziwny i sprawia problemy"? Albo, co gorsza, wcale się nie dowie, że kot właśnie zasilił populację schroniskowców? Dlatego jeszcze raz: jeśli można uniknąć kłopotów i przetrzymać kocięta u matki do 12 tyg., to po co z tego zrezygnować?

c) brak szczepień - ryzyko zachorowania na panleukopenię, koci katar i FelV - ogromne ryzyko trwałego kalectwa i zgonu.
Jeśli ktoś nie widział kociaka umierającego na panleukopenię, to ma szczęście. Najgorszemu wrogowi tego nie życzę. A wirus pp jest zjadliwy, do domu można go przynieść dosłownie na butach. Koci katar może nie zabija, ale potrafi kociaka oślepić. FelV to kocia białaczka - słabe organizmy zabija.

d) brak odrobaczania - kłopoty ze strony układu pokarmowego - za dużo robaków to zatrucie toksynami

e) Anulina o tym nie pisała, ale wątpię, czy wie, kto jest ojcem kociąt - może to być ojciec lub brat kotki - ryzyko wad genetycznych u kociąt, które ujawnić mogą się później

f) brak wiedzy o ojcostwie - kotka może być chora na FelV i FiV, bo zaraził ją podczas kopulacji kocur (przetestowałaś kotkę Anulino?) - chore kocięta - ryzyko zgonu

g) wydanie do domu wychodzącego - kot może się zgubić, zarazić chorobą, być poważnie poranionym podczas walk, zostać pogryzionym przez psy, zginąć po kołami samochodu.
I nie, trzymanie w domu nie jest równoznaczne z trzymaniem w klatce. Jakimś dziwnym trafem większość kotów jakie znam (realnie i wirtualnie z miau.pl), które mają za sobą epizod pt. "wolność", wcale się do wychodzenia nie pali. One wiedzą, że lepiej jest w domu :)

h) wydanie do domu bez zabezpieczonych okien i balkonu - ryzyko, że kot wypadnie lub ucieknie - w przypadku wypadnięcia musi mieć dużo szczęścia, by nie odnieść poważnych obrażeń i nie umrzeć; w przypadku ucieczki czyhają na niego te same niebezpieczeństwa, co na kota wychodzącego.

g) wydanie do domu, który karmi whiskasem lub inną tanią karmą - to jak adopcja dziecka do rodziny, która będzie go żywić fastfoodami: kot może i nie umrze, ale zdrowiem cieszyć się nie będzie.

I tak, zdaję sobie sprawę, że Anulina to nie potwór, a jej błędy wynikają pewnie z niewiedzy. Tylko niestety, ale za błędy Anuliny zapłacą koty. A to nie jest fair...

Myrto,
zgadza się. Są w schroniskach koty - delikatnie rzecz ujmując - trudne. Ale są i takie, które "kochający" właściciele oddali, nie dlatego, ze kot trudny, tylko dlatego, że im się nagle "alergia" pojawiła, bo kot nie pasuje do mebli albo najzwyczajniej w świecie przeszkadza. I to koty cierpią w schronie najbardziej.

A jeśli ktoś nie chce kota ze schroniska (bo nie wiadomo co w nim i na nim siedzi), to przecież jest coś takiego jak domy tymczasowe. Prowadzą je zapaleńcy, kociarze z krwi i kości, którzy ratują różne kocie biedy, socjalizują trudne przypadki, leczą i żywią na własny koszt całkiem spore stada. I taki tymczasowy opiekun kota bardzo dobrze poznaje, wie, co dany kot lubi, a czego nie, jaki ma charakter. I co najważniejsze - kot jest albo wyleczony, albo ze zdiagnozowaną chorobą i ustawionym leczeniem.

Paradoksalnie, to wzięcie kociaka od Anuliny jest bardziej ryzykowne niż dorosłego kota z domu tymczasowego. Kociak jest zagadką, nie wiadomo co z niego wyrośnie, a opowieści o tresurze kotów można między bajki włożyć. Kot to nie pies, nie wytresuje się go. Można jedynie go zsocjalizować, czyli przystosować do życia z człowiekiem: nauczyć kuwetkowania, jedzenia różnych pokarmów, przyzwyczajenia do do zabiegów pielęgnacyjnych. I to jest zadanie Anuliny. Jak ona zaniedba, to kot od niej będzie równie trudny co każdy inny niezsocjalizowany kociak.

Natomiast dorosły kot z dt to zagadka w dużej mierze rozszyfrowana. Wiadomo, czy kuwetkuje, co lubi jeść, jaki jest jego temperament, jak się zachowuje w różnych sytuacjach, jaki jest jego stan zdrowia. Innymi słowy: idealna sytuacja do adopcji.
Napisałam wcześniej, że kociaki Anuliny zabiorą miejsce innemu kotu, kotu schroniskowemu. To dotyczy też kotów z dt. Niestety.

I na koniec jeszcze jedno: Anulino, a jeśli nie znajdą się szybko chętni na kociaki? Rozumiem, że zostają u Ciebie, tak długo jak będzie trzeba? Z opcją, że może to być "na zawsze"? I nieważne, czy jeden, czy wszystkie?

dom powinien być niewychodzący! . Wychodzący kot jest narażony na zgubienie się


HAHAHAHAHA.

Kiedy ktoś, kto wydaje młode kocięta do "dobrych domów" szuka odpowiedzialnych rąk - to między innymi zadaje pytanie, czy nowy właściciel będzie je rozmnażał. Tak więc Twoje Anulino DYDAKTYCZNE uwagi i zastrzeżenie, co do nowych właścicieli, włóż sobie w buty, będziesz wyższa. Rozmnożyłaś koty nawet bez planu, co z nimi potem zrobisz. Tak, najlepiej szukać właścicieli przez internet, za pomocą swojego bloga.... Bez książeczek, szczepień, bez podstawowych danych....Kobieto, ogarnij się....To jakieś masochistyczne przyznawać się do takiego ograniczenia umysłowego.....

jejku, ale najazd, nie ma to jak oceniać na podstawie szczątkowych informacji i zakładać, że Anulina nie myśli i z pewnością doprowadzi do tego, że kotkom stanie się krzywda :/ co innego konstruktywne uwagi i rady, a co innego zarzucanie ograniczenia...

aaaaahahah! o nie moge nie moge


a ja cię do animalsów podam!

@ Agrafko, klika razy użyłaś słowa "wysterylizować" , jeszcze więcej razy "Odrobaczyć" i "zaszczepić" . Nie musisz wcale wytłuszczać najważniejszych kwestii i wymieniać ich od nowego punktu, by wszyscy zrozumieli. Brzydko mi tu pachnie "panią od nauczania początkowego"." Za błędy Anuliny będą płacić koty" , " skoro beztrosko powołałaś na świat nowe koty, to przynajmniej teraz się dokształć i postępuj odpowiedzialnie" - cóż za patetyczność. Wiesz co Ci powiem?
a) wysterylizuj i odrobacz sobie mózg.
b) Twój dom powinien być "niewypuszczający". Ciebie, rzecz jasna. Możesz być szkodliwa dla otoczenia :P
Dziękuję za uwagę.

Anulina - ja tez...

anulino - wywołałaś wojnę! ;-) ale wiesz - easy - kociaki są absolutnie śliczne i na pewno znajdziesz dla nich dobry dom. a co do sterylizacji... gdyby koty miały się nie rozmnażać, to by matka natura o to zadbała. a ingerowanie w koci organizm, bo KOMUŚ PRZYKRO JAK WIDZI MAŁE BEZDOMNE KOTKI to, moim zdaniem, draństwo. same się wysterylizujcie. osobiście mam psa, a dokładniej suczkę. niesterylizowaną, 6 letnią, nigdy w ciąży nie była, bo nie idę na łatwiznę i wole ją pilnować niż rozwalać jej gospodarkę hormonalną dla własnej wygody.

Jasne - wolałabym, żeby Anulina wzięła do domu bezdomnego kota niż je mnożyła, ale chcę coś napisać przeciwko jej przeciwnikom :)
Opiekuję się gdzieś od roku kocimi sierotami, musiałam je przygarnąć, kiedy dopiero zaczynały otwierać oczy, wiec były naprawdę bardzo małe. I żadnych defektów osobowości nie stwierdzam, byłam wręcz zdumiona, skąd te srajtki wiedzą, że załatwiać się trzeba do kuwetki (od samego początku wstawiłam im do pudła malutki i płytki pojemnik ze żwirkiem), że można się umyć własną łapą, kiedy prychać, kiedy mruczeć itp. Tak więc pewnie nauki kociej mamy są bezcenne, ale gdy jej z jakichś przyczyn zabraknie, to nie znaczy, że wychowa się koci psychopata.
Na dodatek (ku oburzeniu niektórych tu komentujących) jedzą tania karmę (sorry, na inną mnie nie stać) i wychodzą z domu. I mam wrażenie, ze są szczęśliwe, uwielbiam podglądać je w ogrodzie (dwa nie wychodzą poza ogrodzenie, ale jeden szwenda się po okolicy (spoko - wszystkie są wykastrowane :))
Przecież nie długość ich życia jest najwyższą wartością, ale jego jakość! Nie wyobrażam sobie, żeby moje koty mogły poznawać świat jeno przez szybkę..
Życzę Ci Anulino znalezienia dobrych i kochających opiekunów dla kotów ( mi udało się znaleźć tylko jednego).

Agrafka, rację masz... Efektem nie stosowania rozsądku odnośnie posiadania kota było u nas to, że kot wypadł przez okno z 12 piętra (nie przeżył), dopiero wtedy zdaliśmy sobie sprawę, że siatki w oknach i na balkonie to podstawa, inny z kolei wyszedł z domu (już nie bloku) i nie wrócił, rozpacz była wielka, poszukiwania trwały długo i nie przyniosły efektu. Ja też widziałam koty chore, ratowane przez zapaleńców, w domach tymczasowych jest mnóstwo małych kociąt, które czekają na miłość człowieka...

O kurwa. Anulina, trzymaj sie!

ja się wyraża ta chęć pomocy, to widać chociażby po niektórych wypowiedzi... nie ma to jak poczucie misji, a przy tym wyższości i twierdzenie, że jak ktoś już rozmnożył te nieszczęsne koty to jest zły, a kociakom stanie się krzywda, w ogóle to pewnie ci, co rozmnażają koty to ich nie odrobaczają, nie szczepią i karmią mlekiem i resztkami, tudzież najtańszą karmą... no ludzie, opanujcie się trochę

o matko jedyna !

Od dawna jestem Twoją wierna czytelniczką, cieszę się, że po dłuzszych i krótszych przerwach wracasz i raczysz nas kolejnymi notkami :). Uwielbiam Twoje poczucie humoru, podziwiam to jaką jesteś kobietą i oczywiście kibicuje Ci szczerze. Notka o rozmnożeniu sprowokowała mnie do porzucenia wszystkich wymyslonych "ale" i "po co" i zdecydowałam, że wydam na świat nowego bloga. Także chyle czoła ku Inspiracji i zapraszam wkrótce.

Szkoda, anulino, że potrafisz przyjmować wyłącznie wysmarowane wazeliną pochwały, a od krytyki uciekasz, jakby parzyła.
Agrafka ma rację i mniemam, że nie są to jej pseudonaukowe wymysły tylko poparta doświadczeniem wiedza.
Do wszystkich, którzy twierdzą, że anulina na pewno nie wyrzuci kotów: owszem też w to wierzę, ale niech do was dotrze, że nie tylko takie "anuliny" rozmnażają koty i "nie tylko taką anuliną" może być osoba, która kociaka od niej dostanie.
Od zeszłego piątku mam w domu trójkę kociąt, które uznane za samodzielne (mają 4 jakieś tygodnie) zostały wyrzucone z domu z hasłem "poradzą sobie". Pewnie żeby sobie poradziły - poradziłyby sobie wzorcowo we wpadaniu pod samochód albo umieraniu z głodu.

anulino jeszcze jeden apel do Ciebie: uznaj w końcu, że nie jesteś ekspertką w każdej dziedzinie i możesz się mylić i to właśnie robisz opiekując się kotami - popełniasz błędy.

o żesz kurna...
anulina, daj nową notkę, koniecznie o kotkach, że są szczęśliwe, bo ludzie tu oszaleją z rozpaczy... ja pier...
wszyscy dużo piszą, to jeszcze moja historia:
moja siostra wzięła kotka ze schroniska. miał być młody (nie był, był tylko mały), nikt nie umiał powiedzieć, czy był wystylizowany (!!!), miał być zdrowy - nie był - miał chore uszka i to mocno, miał skrzywiony kręgosłup i ogromne kłopoty z koordynacją, miał ciężką chorobę skóry - zaraził nią wszystkich domowników, w tym dzieci, leczenie antybiotykami trwało miesiącami, dzieci nie mogły chodzić na basen i realizować innych swoich marzeń i pasji... nie wspominając, ile czasu, zachodu, pieniędzy kosztowało leczenie kotka!!! dzieci były zdruzgotane ilością nieszczęść, jakie ściągnął na nie kot. dzieci były bardzo dobrze przygotowane, żeby opiekować się kotkiem, ale ogrom problemów zniszczył ich radość. to taka opowieść o ratowaniu kotków ze schroniska. tak że ten. kiss dla wszystkich.

Czy was wszystkich tutaj pogięło? "rozmnożyła kota bez uprzedniego zastanowienia się co z nimi zrobi"???? Ludzie! Kot to nie człowiek! Kot, jeśli wychowuje się w domu jednorodzinnym, wychodzi na dwór i chodzi swoimi ścieżkami. Nie jesteś w stanie upilnować kotki i gonić wszystkich kocurów żeby przypadkiem kotki nie przeleciał. Ja pierdziele... Jakbym słyszała moją umysłowo chorą sąsiadkę "zmusili kotkę do seksu!" LOL! Moja kotka się okociła, miała jednego kociaka, i został oddany gdy miał 6 tygodni. Z tego co wiem, bo poszedł do mojej koleżanki, dobrze się ma, je, pije, bawi się i nie ma ŻADNYCH objawów jakoby źle mu było. Opamiętajcie się, ludzie!

Agrafko...to jak to jest z tymi kotkami? Co tzreba zrobic, napisz prosze jeszcze raz bo nie zrozumialam. Zapewne jak i reszta rzeszy czytajacej te komentarze.

Mocno zdołowały mnie niektóre komentarze tych wszystkich besserwisserów.
(Mam dwa szczęśliwe koty, ale nie uważam się za eksperta. Poza tym Anulina szuka domu dla kociąt i nie prosi nikogo o dobre rady.)
Anulino, tejk yt izi! Jeszcze się taki nie urodził, co by każdemu dogodził.
Nawet o kotach może być kontrowersyjnie, jak widać ;-)

kastrowanie 12stotygodniowego kociaka? no brawo lasky. supermadrze.

anulina/ podczytuje cie od dawna, od przypadku do przypadku, ale dobrze, ze znow piszesz. pozdrawiam slonecznie